Zuidelijke Alpen??
Momenteel zijn we in Queenstown gelegen op de rand van Fjordland en de zuidelijke Alpen. Dat 'Alpen' moeten we als Europeanen wel enigszins relativeren. Natuurlijk de bergen om ons heen zien er erg mooi en imposant uit, maar om nou van Alpen te spreken. We hebben gisteren de hoogste pas van NZ gereden en deze ligt op 1495m. Dat is voor menige Zwitser of Oostenrijker natuurlijk een lachertje. Dat is geen pas maar een heuvel! Maar je kunt hier in de winter skiën en er zijn grote gletsjers, dus wat dat betreft... De skigebieden zijn niet groot, maar toch, de Amerikaanse en Oostenrijkse Downhill teams trainen hier in onze zomer. Op het Noordereiland is trouwens een wat groter skigebied gelegen op een vulkaan. Een paar jaar geleden begon de vulkaan roet en as uit te braken wat landde op de skipistes. Einde skiseizoen!
Eergisteren hebben we een mooie rit naar Rob Roy's peak gemaakt. Het eerste stuk van de weg was prima maar daarna werd de weg zoals ze het hier noemen unsealed oftewel onverhard met steenslag. Dat werd dus 25 km stof happen (voor degene achter ons). Het viel Annemarie op dat de lammetjes hier allemaal een staart hadden en de mamma-schapen niet. Heel droog zei ze erachter aan 'die zullen er op latere leeftijd dan wel afgechopt worden'. Nou, inderdaad! Nog geen kilometer verder werden alle lammetje bij elkaar gedreven en zonder pardon werden aan de lopende band de staarten van de lammetjes afgeknipt . De staartjes vlogen in het rond! Afschuwelijk! Annemarie keek maar even niet.... We moesten soms met onze trouwe Japanner (Toyota Spacio, ooit van gehoord?) ook riviertjes doorkruisen. We wilden natuurlijk niet achterblijven bij Mark in zijn stoere Jeep! Na deze avontuurlijke rit bleek dat we toch ook zelf stof hadden gehapt. Heel de auto lag binnenin onder een dikke laag stof en zelfs de kofferruimte lag vol. Ach je moet wat over hebben voor een blik op de Alpen!
Het ruige zuiden
Het zuidereiland zou een stuk ruiger zijn dan het noordereiland. Nou, daar merk je in eerste instantie niets van. In het noorden van het zuidereiland ligt namelijk het NPMalborough Sounds. Dit is een enorm groot gebied dat grenst aan de straat van Cook, overal zie jebaaien en inhammen. Dit is heel mooi om doorheen te varen. Wij gingenmet de postbode op pad/vaart. Op sommige zo afgelegen plekken wordt de post, en tegelijk de boodschappen, slechts 1x per week bezorgd. Dit gaat per boot want er lopen geen wegen, en zodoende kwamen wij ook op allerlei afgelegen plekken en konden we een aardig groot gebied ontdekken. Het water was hier turquoise en het zag er erg lieflijk uit. Iets minder lieftlijk waren de sandflies die we hier al tegenkwamen. Vliegjes van een iets groter formaat als een fruitvlieg die lelijk kunnen steken.
Verder naar het zuiden zie je de natuur ruiger worden. Bij de pancake rocks van Punakaiki zagen we blowholes. Dit zijn gelaagde rotsformaties aan de kust met veel gaten in de rotsen. Bij hoog water wordt het water daarin geperst, het kan niet weg alleen omhoog, en dus spuit het er enorm hoog uit. Het geluid alleen al van dat bulderende water in die rotsgaten!
Een stuk naar het zuiden (ja, we gaan ineens heel hard) kwamen we bij 2 bijzondere gletsjers. Dit zijn namelijk de enige 2 gletsjers ter wereld die van een hoge bergrug het subtropische regenwoud inzakken. Een wonderlijke ervaring, zo sta je nog tussen de palmvarens, en zo sta je voor een gletsjer. Het zijn nogal bewegelijke jongens, dus we mochten er niet op, maar als je ervoor (relatief) staat blijktwel hoe een grote ijsmassa dat is.
In het algemeen zijn de bergen wat kaler en grilliger. In de verte zien we regelmatig sneeuw bovenop liggen. Ze worden ook wel de zuidelijke Alpen genoemd. Er zijn zelfs skigebieden. Wat verderop op onze reis gaan we die waarschijnlijk nog van dichterbij verkennen.
Bed & Breakfast
We hebben al op diverse plaatsen overnacht, meestal in motels, maar inmiddels hebben we ook diverse ervaringen opgedaan met bed & breakfast. Datblijkt zo ontzettend leuk! We schreven al eerder dat de kiwi's zo ontzettend geinteresseerd en gastvrij zijn. Dat hebben we nu echt kunnen ervaren. Linda was onze eerste host, een echte kiwi, lekker down to earth, revaliderend met de Aussies. Heerlijk kon zij daarover vertellen. Ondertussen smikkelden wij van haar uitgebreide ontbijt. Ook konden we eindelijk alles vragen waar we ons al over verbaasde. Echt leuk om contact te hebben met locals. Daarna gingen we naar Merv en Gay, een ouder echtpaar dat het echt leuk vond om gasten te ontvangen. Bij aankomst gelijk een bakkie drinken, tips mee gekregen waar we nog moesten gaan kijken, en 's avonds ook weer honderd uit vertellen, politiek, ecologie, verkeer, landbouw, NZ, alles komt dan langs. Zo leuk om het enthousiasme van die mensen te voelen om hun gasten te verwennen. Vandaag zijn we bij Caroline en Susy te gast. Dat zijn jonge meiden die een B&B runnen en een aantal appartementen. Op dit moment zit ik gewoon in hun woonkamer terwijl zij, Peter en een andere loge een wedstrijd van All Black zitten te kijken. Zou je leuk gevonden hebben Evelyne! Dat er nog een andere loge (uit Australie) is, maakt het ook weer leuk. Verhalen en tips worden volop uitgewisseld. Hier voel je je helemaal niet op visite. Je mag zelf koffie pakken etc. als je daar zin in hebt. Heel huiselijk, heerlijk!
Van Aardbevingen tot Glowworms
Deel II
Zo, het eerste deel van de vakantie zit er alweer op. Officieel zijn we nog niet op de helft, maar we zijn overgestoken naar het zuidereiland, en dat voelt toch alsof we op de helft zijn. We hebben zo'n vol programma dat we nauwelijks aan het plaatsen van een log op internet toekomen, soms lezen we alleen even de reacties. Nu dan even wat highlights uit de afgelopen dagen, op speciaal verzoek van Greet.
De goldmine van Waihi
In Waihi wordt open mijnbouw bedreven. Het is een klein dorpje waar al jarenlang op de traditionele manier mijnbouw plaatsvond. Maar een paar jaar terug hebben ze besloten de hele mijn gewoon uit te graven. Wij keken over het randje en verwachtten een groot gat. Dat pakte even anders uit! Dit is niet gewoon een gat in de grond, het was zo enorm diep, dadelijk komen ze in Nederland uit. De mensen en de vrachtwagen die onderin aan het werk waren, waren piepkleine stipjes. Uiteraard stond er zo'n truck die met pensioen was bij de parkeerplaats om het formaat te kunnen zien. Er ging 100 ton aan rotsblokken per keer omhoog. Niet normaal meer! Ook hebben we geleerd hoe goud te winnen uit een stuk rots. Het is zo een ingewikkeld proces, dat we er toch maar van af zien.
Aardbeving
We verbleven ook in Rotorua en Taupo, vulkanische gebieden (misschien al wel gezien? Dit hadden we al wel bijgewerkt). Je loopt daar rond en overal zie je rook. Dat is geen rook, maar damp. Meestal waterdamp, soms zwaveldamp (je weet wel van de rotte eieren). Dat ruik je dan ook, ook in de stad, heel maf dat ze daar een stad bouwen. Buiten de stad ligt het echt geothermische gebied. Je loopt er tussen kokende waterpoelen, geisers, stomende meertjes, warm water bronnen, modderpoelen, rookgaten enz. Aan de omgeving zie je wel dat die daar niet zo goed tegen kan. Het water zet allerlei stoffen af waardoor de grond wit, groen, oranje, bruin kleurt. Er zit magma, en daardoor kokend water, heel dicht (soms <1m) onder je voeten. De modderpoelen zijn het leukst, het blubt, gorgelt, spattert er. Al deze rare dingen komen voort uit de vulkanische ondergrond. Om meer te weten te komen zijn we naar het vulcanic activity center gegaan. Daar werd van alles uitgelegd over de aardplaten die bij NZ onder elkaar schuiven, en wat de vulkaanuitbarstingen inhouden. Die hebben ze de afgelopen jaren ook een aantal keer gehad. Ook lazen we dat we een aardbeving hebben meegemaakt! Van 5.4 op de schaal van richter, op 20 km afstand. Dat is toch niet mis! We hebben er doorheen geslapen. Maar Annemarie kreeg steeds commentaar dat ze ‘s nachts ligt te schoppen, dat misverstand is nu tenminste rechtgezet!
Glowworms
Het programma is aangepast, omdat we dreigden de glowworms mis te lopen. Dit moest een must zijn om in NZ te zien. Zelfs als je normaal geen grotten in durft, moest je maar een pilletje nemen omdat je deze grot gezien moest hebben voor de glowworms. Ze waren prachtig! De grot zelf ook trouwens, alles was van kalksteen, dat is zo zacht dat het vrij gemakkelijk erodeert. Na de verschillende zalen met rare vormen te hebben bekeken, stapten we in het bootje en moest iedereen stil zijn. We voeren het donker in, en daar zaten ze, duizenden glowworms die allemaal een klein 'led-lampje' in de staart hebben. Het is net de sterrenhemel. Sommige dichtbij, andere wat verder weg, door het model van de grot. Er brandde nergens licht, maar door de glowworms kon je je toch orienteren. Het werd bijna romantisch.
Art-deco
Weer verder met het programma, reden we naar Napier. Hier is een aardbeving geweest in 1931 waardoor bijna het hele stadje is ingestort. Dit is toen weer opgebouwd, en op dat moment was art-deco erg in, vandaar dat het hele stadje nu in die stijl is. Alles in pasteltinten, met kleine strakke versieringen bij de daklijsten enzo. Heel leuk dat het helemaal in stijl wordt gelaten. Het was ook niet erg toeristisch, dat maakt het nog leuker.
En verder maken we nog 1000 andere dingen, zoals geocachen, midgetgolfen, natuurwandelingen, cable car rides, botanische tuin, Wellington city, elke dag uit eten, bubbelen in de hot tubs, de ferry overtocht, maori tradities, maar ja, je kan niet over alles schrijven.
Vraag: hebben jullie wel eens bewust een aardbeving meegemaakt? (Buiten die in Roermond)
Het wordt ons te heet onder de voeten!
Vandaag hadden we het plan om naar Hot Water Beach te gaan, omdat het een bijzonder natuurverschijnsel is wat daar voorkomt. We hadden deze dag natuurlijk weer veel te vol gepland met ook andere activiteiten, dus kwamen we pas bij het einde van de dag bij The beach aan. Eigenlijk zegt de naam alles al, je kunt hier jeeigen Spa pool graven! Als je op dit strand een gat graaft, loopt het vanzelf vol met warm water dat uit de grond komt. Leuk voor Duitsers, maar dit wilden wij ook wel!
Het was er best wel druk en we zagen veel mensen rondlopen met schepjes, sommigen zelfs met een serieuze bats of spade. Gek genoeg bevonden al die mensen zich op een kluitje. Beetje bij beetje werd ons duidelijk hoe het hier werkte. De bron is een paar meter in doorsnee. Er zit komt daar vanzelfwarm (zeg maar heet) water uit de grond. Diverse mensen hadden al pools gegraven en lagen daar lekker in te dobberen. De bron bevindt zich midden op het strand, direct aan de zee. Het bleek ook dat je er niet de hele dag terecht kunt. Want bij vloed wordt de bron overspoeld, en kan je dus geen kuil graven.Het was al opkomend tij dus we hebben geen kuil meer gegraven, maar wel lekker met onze voetjes in de branding gestaan. Zodra je stil stond, zakte je -zoals bij elke branding- wat weg in het zand. Op sommige plekken brandde jegewoon je voeten! Gelukkig kwam er dan weer direct een verkoelende golf zeewater.Een heel aparte ervaring, en bijzonder dat dit aan het strand lag. Ook weer erg leuk om meegemaakt te hebben!
Rara, wat is het?
Wij hebben in de auto een heel vreemd schakelaartje. Het zit naast het stuur, naast de achterruitverwarming. Je kan hem in de stand Up/auto zetten, of in Down. Wanneer je hem omschakeld, ongeacht in welke richting, hoor je een boel geratel onder de motorkap. De auto gaat niet op of neer trouwens, dus het is geen verstelbare vering ofzo. Voor degenen die graag de gebruiksaanwijzing lezen (waren dat nou mannen of vrouwen) hebben we die ook even bijgevoegd.
Wie weet wat het is?
It's all American
Even een logje over Nieuw-Zeeland in het algemeen. Wat het meest opvalt is dat de mensen hier zo ontzettend vriendelijk zijn, en dat is nog zacht uitgedrukt. Werkelijk iedereen maakt een praatje met je en vraagt hoe het gaat. De buschauffeur, de kassiere, de serveerster, mensen bij je in de lift, echt iedereen. In ons geval volgt dan de vraag waar we heen gaan, hoe lang we al in NZ zijn, hoe we het vinden, en wat we allemaal nog gaan doen. Als vanzelf volgen al dan nog ongevraagde tips over de te volgen route, dingen te doen en dat we echt nog even moeten tanken voor we ..., enz. enz. Maar nooitop een opdringerige manier.
Ook zijn ze hier bijzonder grappig. Zelden heb je een serieus gesprek, meestal zit er wel een kwinkslag in. Voorbeeldje: bij een ijssalon stond boysenberry ijs.
Annemarie: Can you explane me what boysenberry is?
Verkoper: Eh, how can I explane what it is??? Maybe you want to try?
Annemarie: Maybe it helps (ik krijg een likje ijs aangeboden)
Verkoper: Probably not... (inderdaad)
Verkoper: How can I explane it??? (kijkt collega hulpeloos aan) I don't know. I think you have to google it
Verkoper: Man, I feel uneducated, I can't explane what a boysenberry is!
Verkoper: I think I have to google it myself!
NZ is een Engelse kolonie, en dat verwacht je dan ook terug te zien. Niets is minder waar, wij vinden het beide heel Amerikaans. Ik zie een combinatie van de doorsnee huizen in Tampa en de huizen met veranda's van Key west, en Peter ziet Arizona terug. We hebben maar weer een paar foto's bijgevoegd dat is wat duidelijker. Gewone huizen zie je eigenlijk niet, iedereen woont in een vrijstaand houten huis, meestal wit, met horizontale planken. Ook de kenmerkende brievenbussen aan de weg zijn vertegenwoordigd. Kom je een wat grotere plaats binnen dan zijn er de KFC, Mc Donalds, Pizza Hut, Denny's en vele anderen. En zie je er èèn, dan zijn de anderen niet ver weg!
Wat ookAmerikaans is, zijn de vrachtwagens. Van die enorme jongens, MET een neus. En dat terwijl de wegen zeker niet vlak zijn. Wehaddenwel gelezen van te voren, dat je je vergist in de afstanden en dat er voornamelijk 2-baans wegen zijn, en dat is dus echt zo. Om de 30 meter is er weer een bocht en de weg gaat steeds op en neer, het is veel heuvelachtiger dan op de kaart. Dus we zitten wel veel in de auto. En nog steeds die groene weilanden.We zitten inmiddels (5/11) al in Tauranga (dat is niet meer in de noordpunt, maar aan de noordkust van het noordereiland. Nou ja, als je geinteresseerd bent, kijk dan maar gewoon even op de kaart.
Een boysenberry is trouwens een kruising tussen een bosbes en een framboos.
CORRECTIE: het is een kruising tussen een braam en een framboos! Blackberry, raspberry, blackcurrent, wild berry, hou het allemaal maar uit elkaar.