Momenteel zijn we in Queenstown gelegen op de rand van Fjordland en de zuidelijke Alpen. Dat 'Alpen' moeten we als Europeanen wel enigszins relativeren. Natuurlijk de bergen om ons heen zien er erg mooi en imposant uit, maar om nou van Alpen te spreken. We hebben gisteren de hoogste pas van NZ gereden en deze ligt op 1495m. Dat is voor menige Zwitser of Oostenrijker natuurlijk een lachertje. Dat is geen pas maar een heuvel! Maar je kunt hier in de winter skiën en er zijn grote gletsjers, dus wat dat betreft... De skigebieden zijn niet groot, maar toch, de Amerikaanse en Oostenrijkse Downhill teams trainen hier in onze zomer. Op het Noordereiland is trouwens een wat groter skigebied gelegen op een vulkaan. Een paar jaar geleden begon de vulkaan roet en as uit te braken wat landde op de skipistes. Einde skiseizoen!

Eergisteren hebben we een mooie rit naar Rob Roy's peak gemaakt. Het eerste stuk van de weg was prima maar daarna werd de weg zoals ze het hier noemen unsealed oftewel onverhard met steenslag. Dat werd dus 25 km stof happen (voor degene achter ons). Het viel Annemarie op dat de lammetjes hier allemaal een staart hadden en de mamma-schapen niet. Heel droog zei ze erachter aan 'die zullen er op latere leeftijd dan wel afgechopt worden'. Nou, inderdaad! Nog geen kilometer verder werden alle lammetje bij elkaar gedreven en zonder pardon werden aan de lopende band de staarten van de lammetjes afgeknipt . De staartjes vlogen in het rond! Afschuwelijk! Annemarie keek maar even niet.... We moesten soms met onze trouwe Japanner (Toyota Spacio, ooit van gehoord?) ook riviertjes doorkruisen. We wilden natuurlijk niet achterblijven bij Mark in zijn stoere Jeep! Na deze avontuurlijke rit bleek dat we toch ook zelf stof hadden gehapt. Heel de auto lag binnenin onder een dikke laag stof en zelfs de kofferruimte lag vol. Ach je moet wat over hebben voor een blik op de Alpen!