Deze week zijn we beide tegen een flinke muur opgelopen. Niet zomaar een muur, maar een houten muur, jaja. In de reisgidsen van de grote organisaties hadden we teruggevonden dat zij in hun routes het Kauri woud soms meepakken. Want Kauri's dat moeten bijzondere bomen zijn. Dus dan gaan wij daar ook maar even langs. Het kauriwoud ligt nog in het subtropische noorden, en het bos alleen al was prachtig. Dichtbegroeid zoals je, je dat bij een regenwoud voorstelt, met bochtige paadjes. We hadden nog geen enkel beeld van hoe zo'n Kauri er uit zag. Na een stukje gelopen te hebben, moesten we in de buurt zijn van de grootste Kauri van allemaal, we keken dus veel om ons heen, en zagen diverse grote bomen, die het zouden kunnen zijn. Op een open plek, waar net mensen met een fototoestel vandaan kwamen, moest het zijn. Ook daar stonden weer diverse potentiele grote bomen. Totdat we opzij keken. Daar stond een enorme grijze muur. Doordat die grijs was, was hij nog niet opgevallen. Dat was dus DE boom! Een enorm ding waar wel 30 andere bomen in konden. Hij was iets van 13 meter in omtrek en heel hoog (40 meter). Bij dit soort heeft de boom geen dwarstakken, alleen hoog bovenin een kruin, daardoor was hij helemaal niet opgevallen. Van ongeloof bleven we vanzelf staan kijken. Wat later hebben we ook de dikste Kauri nog opgezocht, die was zelfs 16 meter in omtrek. Het was erg de moeite waard om naar deze bomen te gaan kijken. Ze passen zeker in het rijtje van bijzondere bomen van de wereld, waarvan we de Sequioa en de Baobab al eerder gezien hadden.