Het zuidereiland zou een stuk ruiger zijn dan het noordereiland. Nou, daar merk je in eerste instantie niets van. In het noorden van het zuidereiland ligt namelijk het NPMalborough Sounds. Dit is een enorm groot gebied dat grenst aan de straat van Cook, overal zie jebaaien en inhammen. Dit is heel mooi om doorheen te varen. Wij gingenmet de postbode op pad/vaart. Op sommige zo afgelegen plekken wordt de post, en tegelijk de boodschappen, slechts 1x per week bezorgd. Dit gaat per boot want er lopen geen wegen, en zodoende kwamen wij ook op allerlei afgelegen plekken en konden we een aardig groot gebied ontdekken. Het water was hier turquoise en het zag er erg lieflijk uit. Iets minder lieftlijk waren de sandflies die we hier al tegenkwamen. Vliegjes van een iets groter formaat als een fruitvlieg die lelijk kunnen steken.

Verder naar het zuiden zie je de natuur ruiger worden. Bij de pancake rocks van Punakaiki zagen we blowholes. Dit zijn gelaagde rotsformaties aan de kust met veel gaten in de rotsen. Bij hoog water wordt het water daarin geperst, het kan niet weg alleen omhoog, en dus spuit het er enorm hoog uit. Het geluid alleen al van dat bulderende water in die rotsgaten!

Een stuk naar het zuiden (ja, we gaan ineens heel hard) kwamen we bij 2 bijzondere gletsjers. Dit zijn namelijk de enige 2 gletsjers ter wereld die van een hoge bergrug het subtropische regenwoud inzakken. Een wonderlijke ervaring, zo sta je nog tussen de palmvarens, en zo sta je voor een gletsjer. Het zijn nogal bewegelijke jongens, dus we mochten er niet op, maar als je ervoor (relatief) staat blijktwel hoe een grote ijsmassa dat is.

In het algemeen zijn de bergen wat kaler en grilliger. In de verte zien we regelmatig sneeuw bovenop liggen. Ze worden ook wel de zuidelijke Alpen genoemd. Er zijn zelfs skigebieden. Wat verderop op onze reis gaan we die waarschijnlijk nog van dichterbij verkennen.