Vandaag zijn we vertrokken uit Queenstown om naar het Fjordland National Park te rijden. Beter bekend als de Milford/Doubtful/Dusky Sounds. We wilden eerst naar Milford toe rijden omdat de weg naar en van Milford een absolute 'Must do' is. Aangezien het een aardige rit was (+5 uur) had Annemarie absoluut geen zin om terug te rijden naar Te Anau waar meerdere overnachtingsadressen waren. Er kwamen dan namelijk weer twee uur rijden bovenop. Het was dus mijn taak om een adresje te zoeken in Milford. Nu is dat normaal niet zo'n probleem maar in Milford is maar een adres en deze moest het dus worden. Ik had gebeld en zowaar ze hadden een twee persoonskamer vrij. De prijs was NZ $80,- (delen door twee voor Euro's) en dat was wel erg cheapie. Toen had ik al mijn vraagtekens moeten hebben maar veel andere opties waren er niet dus, geboekt! De rit naar Milford is absoluut de moeite waard. Ruige hoge bergen met nog erg veel sneeuw erop. Het regende behoorlijk maar dat is vrij normaal. Er valt daar gemiddeld 5 tot 8 meter!!!! regen per jaar. En wij maar klagen in Nederland. Voor de tunnel zijn we nog even gestopt voor een fotosessie. Toen het harder begon te regenen zijn we de auto weer ingedoken. Toen we even zo zaten landde er een Kea (alpine papagaai) op het dak van de auto. Deze zijn erg nieuwsgierig en brutaal en altijd aan het schooien voor wat eten. Ze kunnen ook prima auto's slopen! Hij liep een rondje op het dak en omdat Annemarie haar raam op een kier had staan kwam er ineens een snavel door het raam. Daarna even landen op de buitenspiegels en een beetje kauwen op de raamrubbers van onze trouwe Toyota Corolla Spacio (sorry verhuurder). Na deze onderbreking snel naar ons riante onderkomen. Het was echt een HOK. Niet alleen klein maar ook erg stoffig en oud. Houten muren rondom het bed en dat was het.Andere opties waren echter echtniet aanwezig. Gelukkig viel het met de sandflies erg mee. We hadden in Ten Anau wel wat te eten ingeslagen omdat er niets zou zijn en dat klopte. Er was een centrale (gaar)keuken waar je met alle andere slachtoffers een maaltijd of iets wat daar op leek kon fabrieken. Ik weet zeker dat een blik van de Smaakpolitie op de filters van de afzuigkap een zware onvoldoende zou opleveren. Ik vond het al knap dat de motor van de afzuigkap nog wat lucht kon aanzuigen! De soep smaakte echter best alleen het pakje kant en klare macaroni was niet te eten. Wat een zoute bende. Die hebben we gelijk maar weggekieperd. Na een wat onrustige nacht vroeg opgestaan om snel weg te wezen van deze slaapplaats.