Vandaag hadden we het plan om een boottochtje te maken in de Bay of Islands. Aangezien we tegenwoordig in het bezit zijn van een Vaarbewijs moest het natuurlijk een eigen bootje worden want met zo'n rondvaartboot varen is alleen voor toeristen. Er stond ook wel een lekker briesje dus was zelf varen eigenlijk geen probleem. De huurbootjes die er waren vielen toch wat tegen en werd het dus toch de toeristenboot. We zijn met de Fast ferry overgestoken naar Russel om dit plaatsje te bekijken. Russel is een van de oudste stadjes in NZ en begon in vroeger tijden als Walvis vangst station. Na een uurtje zijn we opgestapt op de boot. Een grote catamaran motorboot met binnen en buitenzitplaatsen. Best wel een luxe ding. We hadden een plekje voor op de voorsteven bemachtigd om lekker in het zonnetje te zitten. Als eerste langs wat eilandjes om naar de plek te varen waar dolfijnen moesten zitten. Mijn (Peter's) ervaring met het zien van dieren in de zee was niet zo groot maar waarempel een hele groep van zo'n zes dolfijnen zwommen en duikelden vlak langs de boot op een meter of tien. Erg leuk om te zien (zie foto's). Na de dolfijnen moesten we van het voordek af (?) Ik snapte er niets van het was vrij rustig water. Totdat we om het eiland heenkwamen. GOLVEN!! Zeker een meter tot anderhalve hoog. Het schip stampte behoorlijk in de zee. Ook af en toe lekker op 1 drijver van de catamaran. Het voordek was af en toe niet te zien van het water wat eroverheen kwam. Ahah daarom moesten we eraf..... We waren blij dat we niet met het eigen bootje waren gegaan! We voeren naar de Hole in the Rock, een soort tunnel in de rots uitgesleten door de zee. Normaal voeren ze er doorheen maar doordat de wind zo aantrok nu maar even niet. Na wat fotoshoots gingen we terug. Toen hadden we echt de wind en golven op de boeg dus ging het schip behoorlijk te keer. Er werden al wat mensen wat wit om de neus en Annemarie wilde frisse lucht die ze op het achterdek vond. Dat je daar wat nat werd was van minder belang...... Wat een wilde zee! Na een tijdje kwamen we weer in de beschutting van een eiland en werd het weer wat rustiger aan boord. Op de wal stond ik nog wel een uurtje na te slingeren. Wel een leuke avontuurlijke tocht op die toeristenboot.

Vandaag stond ook een wandeling op het programma, naar de Haruru waterfalls. 5 kilometertjes enkele reis. Mooie wandeling, door tropisch bos, en via een plankenpad door een mangrove bos. De waterval zelf was 'maar zes meter' dus ik had er weinig verwachting van, maar hij bleek enorm breed, en daardoor zeker de moeite waard. Wel zagen we vlakbij de waterval een parkeerplaats, je had er dus ook met de auto kunnen komen... Annemarie begon al te mopperen, want eigenlijk is 10 kilometer boven de norm (note Annemarie: alle respect voor mensen als Anneke en Riejanne die kilometers kunnen maken!). De wandeling liep door een Kiwi reservaat. In dit geval kiwi de vogel. Geen vogel te bekennen natuurlijk. Maar bij de auto zagen we vogeltjes die het zouden kunnen zijn. Kiwi's kunnen niet vliegen, dus daar is gemakkelijk achter te komen. Samen renden we op de vogels af en .... ze vlogen niet op maar renden weg. Gevonden! Flink foto's gemaakt natuurlijk. In de auto lag het boek waarin we het nog even konden checken, bleek het toch een of ander onbeduidend hoentje te zijn.